Projectkoor Gelderland

Storm en licht in Vredebergconcert

maandag 23 maart 2009 10:45
OOSTERBEEK - Het symfonisch blaasorkest Noviomagum Wind Orchestra en het Projectkoor Gelderland brengen dit voorjaar een reeks van concerten onder de titel 'Stormwind en Lichtvleugel'. Het is een samenwerking tussen twee amateur gezelschappen die kozen voor deze unieke combinatie van blazers en zangers. Zaterdagavond gaven ze een concert in een overvolle Vredebergkerk.

Onder leiding van Lex Bergink en Caspar van der Vinne bood men het publiek een in alle opzichten luisterrijk optreden.Op het programma stonden originele composities en bewerkingen voor harmonieorkest en koor van klassieke en moderne componisten. Lex Bergink inspireerde zijn orkest tot een gedreven samenspel. ,,Wel een avontuur om met zo'n grote groep blazers een koor te begeleiden, maar het valt mee, we blazen ze niet omver", lacht een van de muzikanten.

In de Ouverture Egmont van Beethoven zijn fragmenten die uitnodigen tot een fors volume, maar in de begeleidingen wordt de storm getemperd.Ook in 'Der Sturm'van Haydn, waarin het koor na de inleiding van pianist Piet-Hein Baelde de donderwolken laat smeken om de 'sanfte Ruh' weer terug te laten keren.De teksten kunnen gevolgd worden in het fraai uitgevoerde programmaboekje, met een heldere uitleg.

Indruk maakt het 'Schicksalslied'van Brahms waarin het koor de geheel eigen sfeer van deze componist goed laat uitkomen. Van der Vinne die als coach een geheel eigen methodiek ontwikkelde voor koorzangers die uitgaat van de beweging in elke toon bereikt met dit koor prima resultaten. Heaven-haven van Barber is een doorzichtig a-capella werk, maar ook hierin is de balans niet onverdienstelijk. Als de storm weggeëbd is eindigt men met 'After the Storm' van Mellilo. Dan volgt het licht, dat onmisbaar is in het leven: ,,Come, let's follow that Storm, the Light comes after the Storm. The Light, we will be that Light". En dan volgt een stormachtig applaus..

Maria Koster

Kerstconcert 2008

Glunderend kerstgevoel bij lekkerste toetje

RECENSIE
Kerstconcert: Symfonieorkest Nijmegen mmv Projectkoor Gelderland.
Gehoord: 26/12 (St.-Stevenskerk, Nijmegen).

door Maarten-Jan Dongelmans

Mooie afsluiting van het Puccini-jaar. Het Symfonieorkest Nijmegen (SON) en het Projectkoor Gelderland zetten deze tweede kerstdag hun schouders onder de Messa di Gloria en het resultaat mag er wezen. De volle Sint-Stevenskerk heeft er, na het stralende ‘Gloria’, zelfs een open doekje voor over. Het glunderende kerstgevoel dat de Messa oproept, begint meteen in de eerste maten van het ‘Kyrie’. Blazers en strijkers zetten in met fluwelen tonen, het koor articuleert en fraseert helder. De balans tussen zang en begeleiding is prima – dat hebben we in deze combinatie weleens anders gehoord. En die goede verhouding blijft ook zo.

Hun sterkste troeven spelen het SON en het Projectkoor Gelderland ondertussen uit in het ‘Gloria’, echt het showpiece van dit werk. Natuurlijk ontaarden de tutti’s diverse malen in één grote brij, maar dat ligt aan de akoestiek. Knap dat de zaak door dirigent Gijs Leenaars zo goed op de rails wordt gehouden. Hoever weg het koper af en toe ook klinkt, de inzetten zitten allemaal als gebeiteld. Hoogtepunten krijgen het volle pond. Het parelend stemgeluid van tenor Jeroen de Vaal schittert in het ‘Gratias’; ‘Qui tollis’ wordt aangeheven door een viriele mannensound. Eerder klinkt ‘Laudamus’ groots en meeslepend. In het ‘Credo’ imponeert de dialoog tussen De Vaal en het koor.

Voor de bariton Niklaus Kost is een klein, maar sonoor en intens aandeel weggelegd in het ‘Benedictus’. In het ‘Agnus Dei’ zingt hij samen met Jeroen de Vaal. Hier blijkt hoe mooi de stemmen met elkaar combineren.
Beetje vreemd eigenlijk dat dit ‘Agnus Dei’ als toegift herhaald wordt. Jammer dat De Vaal hier tijdens de reprise fout inzet en kortstondig voor verwarring zorgt. Meer van hetzelfde is niet altijd beter.

Voor zijn solo-aandeel speelt het SON Puccini’s Preludio Sinfonico. Het publiek, dat voor aanvang al in de sfeer is gebracht door de kerstliedjes van het hoornkwartet, wordt ingepakt door tedere passie en stijlvolle klankbeheersing. Het verstilde slot is om door een ringetje te halen.

Met Lux aurumque van Whitacre geeft het koor een eerste, subtiel ingevuld visitekaartje af. De klank komt van verre, uit de kooromgang. Heel indrukwekkend. Geen twijfel mogelijk: dit regionale kerstconcert is het lekkerste toetje van de feestdagen. Al jaren.